پایان‏نامه‏ها و رساله‏های دانشجویی بایستی در راستای ارتقای بهره‏وری و حل مشکلات کشور و رفع نیازهای ملی باشند و از انجام پژوهش‏هایی که صرفاً برای چاپ مقاله در آی‏اس‏آی صورت می‏گیرد باید تا حدودی جلوگیری کرد. اگرچه لازم است پژوهشگران ایرانی در مجله‏های خارجی حضور داشته باشند؛ اما پژوهش‏ها و پژوهشگران باید در خدمت جامعه باشند؛ نه این‏که در خلاء کار علمی کنند.

در «گزارش کمیسیون تلفیق لایحه برنامه پنجم توسعه»، فصل دوم. علم و فناوری، ماده 19، بند الف «بازنگری آئین‌نامه ارتقاء اعضاء هیأت علمی به نحوی که تا پنجاه درصد (50%) امتیازات پژوهشی اعضای هیأت علمی معطوف به رفع مشکلات کشور باشد. برای تحقق این امر تمهیدات لازم برای ارتقاء هیأت علمی از جمله توسعه و تقویت دوره‌های تحصیلات تکمیلی، افزایش فرصت‌های مطالعاتی اعضاء هیأت علمی در داخل و خارج از کشور و ایجاد مراکز تحقیقاتی و فناوری پیشرفته علوم و فنون در کشور، تسهیل ارتباط دانشگاهها با دستگاه‌های اجرایی از جمله صنعت فراهم خواهد گردید.»

ماده 20، بند و «حمایت مالی از پایان‏نامه‏ها و رساله‏های دانشجویی که در راستای ارتقای بهره‏وری و حل مشکلات کشور باشد.»

اگر این دو بحث واقعاً اجرا شود، نظام پژوهشی کشور و بسیاری از مشکلات ناشی از مساله‏سازی در پژوهش حل خواهد شد و نظام پژوهشی به سوی مساله‏یابی حرکت خواهد کرد.