« ... در هر حرفه‏ای که هستید نه اجازه دهید که به بدبینی‏های بی‏حاصل آلوده شوید و نه بگذارید که بعضی لحظات تأسف‏بار، که برای هر ملتی پیش می‏آید، شما را به یأس و ناامیدی بکشاند. در آرامش حاکم بر آزمایشگاه‏ها و کتابخانه‏هایتان زندگی کنید. نخست از خود بپرسید:

برای یادگیری و خودآموزی چه کرده‏ام؟ سپس همچنان که بیش‏تر می‏روید، بپرسید من برای کشورم چه کرده‏ام؟ و این پرسش را آن‏قدر ادامه دهید تا به این احساس شادی‏بخش و هیجان‏انگیز برسید که شاید سهم کوچکی در پیشرفت و اعتلای بشریت داشته‏اید. اما هر پاداشی که زندگی به تلاش‏هایمان بدهد، یا ندهد هنگامی که به پایان تلاش‏هایمان نزدیک می‏شویم، هر کدام از ما باید حق آن را داشته باشیم که با صدای بلند بگوییم: من آنچه در توان داشته‏ام انجام داده‏ام». لویی پاستور (1822-1895)