آدم اسمیت، اقتصاددان، می‏گوید: برای انسان تشنه، نخستین لیوان آب بیش‏ترین مطلوبیت را دارد و هرچه تعداد لیوان‏های آب بیش‏تر شود از مطلوبیت اولیه آن کاسته می‏شود تا آن‏جا که مطلوبیت سیر نزولی پیدا می‏کند. انسان تشنه، لیوان اول را با میل فراوان می‌نوشد اما در لیوان‌های بعدی، این شوق و تقاضا به سوی صفر میل می‌کند. یعنی با هر واحد مصرف، مطلوبیت کم‏تر می‌شود. مبنای این بحث با بحث کلاسیک‌ها درباره انتخاب بین کالای ارزان آب و کالای گران الماس تفاوت دارد. کلاسیک‌ها برای حل این تناقض، به جای بحث مطلوبیت، تقسیم‌بندی ارزش کالاها به ارزش مصرفی و ارزش مبادله را مطرح می‌کردند. به نظر می‏رسد که پژوهشگران (خوانندگان) نیز نخستین مقاله‏های مرتبط با موضوع مورد جستجوی خود را با دقت مطالعه می‏کنند اما مقاله‏های بعدی را به صورت اجمالی مطالعه می‏نمایند. تجربه ثابت کرده که این فرضیه تا حدود زیادی صادق است؛ مگر در مطالعات مروری که نیاز به مطالعه عمیق تمام آثار مرتبط دارد.