در مطالعات تاریخی و جامعه شناسی، روش یا رویکردی وجود دارد با عنوان «Historical contextualization»  که در زبان و ادبیات پارسی آن را «زمینه کاوی تاریخی» ترجمه می کنند. در حوزه علم رایانه و طراحی الگوریتم های رتبه بندی هنگام رتبه بندی عناصر و عبارات و کلمات، نه تنها بسامد یا فراوانی واژه ها را، بلکه بستر نحوی و بافت زمینه ای هر عنصر و کلمه را می کاوند و مدنظر قرار می دهند؛ از آنجا که قبل از توزین و سنجش بسامد،  نخست به کاویدن بافت زمینه ای و تعیین محل حضور واژه یا عبارت یا عنصر پرداخته می شود؛ در نتیجه به کار بردن واژه «زمینه کاوی» برای واژه «Contextualization» مناسب است.