علم یک ساختاری هنجاری است که  شامل تولیدات علمی از یک سو، و تعاملات علمی بین دانشمندان و پژوهشگران از سوی دیگر است. در ارزیابی تولیدات علمی اغلب به دو مسئله پرداخته می شود که شامل نویسندگی (authorship) و استنادها / مآخذ (citations/references) است. در ارزیابی تولیدات علمی کمتر به مطالعه و بررسی تشکرات و قدردانی (acknowledgements) در انتشارات پرداخته شده است. در حالی که یکی از عناصر مهم  و تأثیرگذار در ارتباطات علمی تشکرات یا سپاسگزاری است.

«سپاسگزاری» یادداشتی است به منظور حق‏شناسی از افراد و نهادهایی که در تدوین یک اثر علمی (مانند: مقاله مجله، مقاله همایش، طرح پژوهشی و غیره) به نویسنده کمک کرده‏اند. به دیگر سخن، در بخش سپاسگزاری شایسته است که از اشخاص (حقیقی و حقوقی) که به صورت مالی و معنوی (حمایت مالی، کمک فنی، نوشتاری، داوری، مطالعه نسخه اولیه، ویراستاری، گردآوری داده‏ها، و ...) نویسندگان را یاری کرده‏اند، تشکر و قدردانی شود. هنگام سپاسگزاری لازم است که دلیل سپاسگزاری از اشخاص و نقش ایفا شده توسط آن‏ها در تدوین مقاله به صراحت و به اختصار بیان شود. مقاله‏های علمی به طور معمول دارای بخشی با عنوان سپاسگزاری هستند. در مقاله‏های علمی به ویژه در مجله‏های انگلیسی‏زبان، در بخش سپاسگزاری پیش از منابع و مآخذ از زحمات سازمان‏ها، دانشگاه‏ها و افرادی که در تألیف و تدوین مقاله، حمایت مالی و فکری، ویرایش فنی و ادبی مقاله، و غیره مشارکت داشته‏اند سپاسگزاری می‏شود.

با توجه به اهمیت سپاسگزاری و قدردانی در تولیدات علمی و طرح های پژوهشی، پیشنهاد می شود که پژوهش هایی بیشتری در زمینه تشکرات و سپاسگزاری صورت گیرد.

منبع:

نوروزی، علیرضا، و محمدی، مسعود (1391). بررسی میزان و دلیل سپاسگزاری در مقاله‏های علم اطلاعات و دانش‏شناسی در ایران و تعیین سازمان‏ها و افراد حامی پژوهش. مجله مشاوره اطلاعاتی، سال دوم، شماره اول، ص. 1-12.

رجب‌زاده عصارها، امیرحسین (1395). جای خالی بخش «قدردانی» در مقالات فارسی. سمیم نور. http://www.samimnoor.ir/view/fa/ArticleView?ItemID=50