معاون پژوهشی وزیر علوم با اشاره به طرح سازمان «آیسسكو» برای حمایت از تعدادی از دانشگاه های برتر جهان اسلام برای پیوستن به جمع چند صد دانشگاه‌ برتر جهان اظهار داشت: سهم ایران از این دانشگاه های مورد حمایت، دو دانشگاه و سهم تركیه ‌١٠ دانشگاه تعیین شده كه با توجه به ظرفیت بالای دانشگاه های كشور مورد رضایت ما نیست و در حال پیگیری برای افزایش سهم ایران هستیم. تركیه در این طرح بیشترین امتیاز را آورد و ‌١٠ دانشگاه آن كشور مشمول این حمایت ها شدند و ایران نیز از معدود كشورهایی است كه دو دانشگاه آن در این طرح پذیرفته شده است.

وی اظهار داشت: به اعتقاد من شاید بهتر باشد تا چند سال آینده به جای رتبه بندی دانشگاه ها و بحث های پیرامون آن، پیوستن حداقل یك دانشگاه كشور به جمع دانشگاه های برتر دانیا را پیگیری كنیم. وی در عین حال اظهار داشت: این كه دانشگاه های ما جزو فهرست ‌٥٠٠ دانشگاه برتر دنیا نیستند به دلیل توانمندی كمتر دانشگاه های ما نیست بلكه به این دلیل است كه به این مسأله اهمیت نداده و توانمندی های خود را ارائه نداده ایم. اطلاعات تولید علم بسیاری از دانشگاه های ما نه تنها در سایت دانشگاه ارائه نشده كه حتی در داخل دانشگاه نیز شناخته شده نیست و اعضای هیات علمی دانشگاه ها هم از موفقیت ها و توانمندی های علمی همكاران خود اطلاع ندارند.

وی یكی از دیگر موانع ورود دانشگاه های ایران به فهرست دانشگاه های برتر جهان را جدا شدن بخش های پزشكی و علوم پزشكی برخی دانشگاه های جامع از یكدیگر عنوان و خاطر نشان كرد: با پیگیری ها و مذاكرات صورت گرفته بین دو وزارتخانه علوم و بهداشت قرار شده كه اساتید و پژوهشگران این قبیل دانشگاه ها مقالات خود را تحت نامی واحد منتشر كنند كه این امر نقش مهمی در افزایش آمار این قبیل دانشگاه ها خواهد داشت.

معاون پژوهشی وزیر علوم همچنین بر ضرورت تحقق ماده ‌٥٠ قانون توسعه چهارم مبنی بر حمایت از دانشگاه های مادر در راستای ارتقای جایگاه بین المللی آنها و پیگیری تحقق آن در بودجه ‌٨٦ تاكید كرد.

منبع: خبرگزاری ایسنا