"مالكیت فكری، مالكیت و سلطه قانونی است كه به موجب آن صاحب اثر می تواند از منافع و شكل خاصی از فعالیت یا اندیشه ابراز شده خود به طور انحصاری استفاده نماید. مالكیت فكری، همان طور كه از اسم آن بر می آید، زائیده فكر بشر است و دلالت دارد بر خلاقیتهای فكری از قبیل آثار ادبی و هنری، اختراعات، طرحهای صنعتی، علائم و نامهای استفاده شده در تجارت و بازرگانی و غیره. مالكیت فكری را می توان زائیده تمدن جدید بشریت دانست. حقوق مالكیت فكری در معنای وسیع كلمه عبارت است از حقوق ناشی از آفرینشها و خلاقیتهای فكری در زمینه های علمی، صنعتی، ادبی و هنری كه از راه دانش، هنر یا ابتكارِ آفریننده پدید می آید. هدف از حمایت این حقوق، تشویق و ترغیب و گرایش به ایجاد آفرینشهای فكری و آزادسازی دسترسی به آنها با هدف توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و بهبود زندگی بشر است. آرپاد بگش در این باره می نویسد: «آثار هنری، ابداع و اختراع زائیده روح و اندیشه بشری است، این آثار برای انسانها لیاقت و شایستگی زندگی را تأمین می كنند. این از وظایف دولتهاست كه از هنرها و اختراعات حمایت نمایند»(این متن  روی گنبد بنای سازمان جهانی مالكیت فكری (وایپو)  در ژنو به ۶۱ زبان دنیا از جمله فارسی نوشته شده است.)." (نوروزی، ۱۳۸۱).

در سال ۱۳۸۱ کتابی با عنوان "حقوق مالكیت فكری: حق مؤلف و مالكیت صنعتی" نگاشته شد که به منظور حمایت از حقوق پدیدآورندگان آثار فکری (مؤلفان، مصنفان، هنرمندان، موسیقیدانان، ...) پیشگفتار، مقدمه، فصل اول: حقوق مالكیت فكری و پیوست های زیر  روی وبگاه نگارنده گذاشته شده است:

  قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان

  آئین نامه اجرائی ماده۲۱ قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان

  قانون ترجمه و تكثیر كتب و نشریات و آثار صوتی

 نوروزی، علیرضا (۱۳۸۱). حقوق مالكیت فكری: حق مؤلف و مالكیت صنعتی. تهران: نشر چاپار.

Intellectual Property Rights: Copyright and Industrial Property