زلفی گل (۱۳۸۵) در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا با ارائه مثالی عینی از وضعیت موجود، بر این باور است که با یک بررسی اجمالی در مقاله های بین المللی منتشر شده توسط دانشگاه های ایران شاهد نمودهایی از بی توجهی دانشگاه ها در مدیریت پژوهش کشور هستیم به طوری که پژوهشگران دانشگاه های مختلف کشور به درج صحیح نام دنشگاه در مقاله های بین المللی توجه نداشته و آن را به گونه های مختلف می نویسند. عدم درج نام رسمی و مستند دانشگاه ها یکی از عوامل مؤثر در عدم حضور نام دانشگاه های ایران در رتبه بندی دانشگاه های برتر جهان است. بنابراین، باید نام دانشگاه ها فقط به یک شکل واحد در مقاله های خارجی نوشته شود و به عنوان یک اصل بنیادی مورد توجه اعضای هیأت علمی و پژوهشگران دانشگاه ها قرار گیرد. دکتر زلفی گل خاطر نشان می سازد که تنها راهکار رفع این مشکل این است که متولیان پژوهش در هر دانشگاه با ارسال نامه ای به تمام اعضای هیأت علمی، نام رسمی و مستند دانشگاه را ارائه دهند و برای توجه هر چه بیشتر آنها، به مقاله هایی که این مورد را رعایت کنند امتیاز داده و به متخلفان امتیازی اختصاص داده نشود.

برای نمونه، نام دانشگاه تهران در پایگاه نمایه های استنادی به صورت های مختلف آمده است:

Tehran University

University of Tehran

University of Teheran

چند روز پیش به طور تصادفی متوجه شدم که یک اشکال در خود پایگاه نمایه های استنادی (آی.اس.آی.) وجود دارد. در قسمت آدرس پژوهشگران دانشگاه تهران، نام دانشگاه تهران به صورت نادرست یعنی (Teheran) به کار برده می شود. احتمال زیاد اپراتورهای شرکت تامپسون علمی نام تهران را به صورت غلط در پایگاه خود دارند و هنگام ورود داده، آدرس پیش فرض را انتخاب می کنند. این مساله را وقتی متوجه شدم که دیدم در قسمت آدرس مقاله هایم نام دانشگاه تهران به صورت زیر به کار رفته است:

Univ Teheran, Dept Lib & Informat Sci, Tehran 14174, Iran

در حالی که من در هیچ یک از مقاله های انگلیسی تهران را اینگونه ننوشته ام! متاسفانه بیش از سه هزار مقاله دانشگاه تهران به این صورت به کار رفته است. جا دارد که دانشگاه تهران سریعاً یک نامه رسمی با امضای وزارت علوم برای شرکت تامپسون علمی بفرستد و درخواست کند تمامی مدخل ها را به صورت خودکار اصلاح کند. البته بهتر است از جنجال آفرینی سیاسی پرهیز شود، زیرا به ضرر پژوهشگران ایرانی تمام می شود!