مشاوره اطلاعاتی

حضور دانشمندان و پژوهشگران یک کشور در کنفرانس­های جهانی و به ویژه انگلیسی زبان از اهمیت ویژه­ای در ارتباط­ های علمی، جلب همکاری خارجی و ارائه نتایج پژوهش­های برخوردار است. پژوهشگری که در یک کنفرانس جهانی شرکت می­کند، در واقع اوضاع کشور خود را به نحوی به نمایش می­گذارد و جایگاه علمی و سطح دانش کشورش را در حوزه موضوعی کنفرانس به رخ جهانیان می­کشاند. دولت­های غربی و به ویژه انگلیس و استرالیا پژوهشگران خود را خیلی خوب حمایت مالی و معنوی می­کنند؛ به طوری که در هر کنفرانسی حداقل پنج تا ده پژوهشگر انگلیسی حضور دارند. در حالی که کشور ایران حتی امکان حضور یک پژوهشگر را در کنفرانس­های جهانی یا فراهم نمی­کند یا به سختی فراهم می­کند. همان­گونه که مطلع هستید پایگاه نمایه های استنادی علوم (آی.اس.آی)، پایگاه ویژه ای برای مجموعه مقاله های کنفرانس های بین المللی معتبر (ISI Proceedings) دارد و از سال ۲۰۰۰ به این طرف مشخصات کتابشناختی و چکیده مقاله­های کنفرانس­ها را در دسترس قرار می­دهد. یک جستجوی ساده وضعیت حضور ایران در کنفرانس­های جهانی معتبر را به خوبی نشان می­دهد. جدول ۱. تعداد مقاله های ارائه شده در کنفرانس­های جهانی توسط ایرانیان:

این جدول نشان می­دهد که از سال ۲۰۰۳ به این طرف میزان حضور ایران چندین برابر شده است و این نشان دهنده بالا رفتن سطح علمی ایران و فراهم کردن امکان حضور پژوهشگران ایرانی در کنفرانس­های خارجی است. البته کنفرانس­هایی هم وجود دارند که در این پایگاه نمایه سازی نمی­شوند و عدم نمایه سازی آنها در این پایگاه به معنی عدم اعتبار آنها نیست، بلکه پایگاه آی.اس.آی گزینشی عمل می­کند. با این حال، جدول پیشین شمای کلی از حضور ایران در کنفرانس­های جهانی در طی سال­های گذشته (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶) را نشان می­دهد. جالب است بدانید که میزان شرکت پژوهشگران اسرائیلی در کنفرانس­های خارجی چندین برابر ایران است در حالی که ایران از لحاظ وسعت، جمعیت، تعداد دانشگاه­ها، تعداد اعضای هیأت علمی و ... چندین برابر اسرائیل (رژیم اشغالگر قدس) است. جدول 2. تعداد مقاله های ارائه شده در کنفرانس­های جهانی توسط اسرائیلی­ها:

نتیجه گیری

میزان حضور یک کشور در کنفرانس­های خارجی نشان­دهنده سطح علمی و اقتصادی آن کشور و میزان حمایت آن کشور از پژوهش و دانش است.