اگر تعداد پروانه‏های ثبت اختراع، يا ثبت اختراعات را معياری، هر چند غيردقيق، برای سنجش و يا مقايسه بدانيم، باز هم عقب‏ماندگی ما در ميان كشور های منتخب فاحش است (حیدری،  1385). بسياری پروانه‏های ثبت اختراع ایرانی بنام شركت‏های اروپايی-امريكايی ثبت شده‏اند و حداقل يك مخترع ايرانی دارند.  

تا زمانی كه آموزش ما در مقاطع تحصيلی مختلف به ویژه در دانشگاه‏ها محفوظات محور باشد، عملاً رغبتی برای نوآوری و نقد جدی در ميان فارغ‏التحصيلان ما پديد نخواهد آمد.  

فضای علمی كشور و سمتگيری آن در جهت نوآوری و نقد، راه‏های جديدی را برای گسترش تعاملات علمی دانشمندان ايرانی و غيرايرانی باز خواهد كرد. کشوری مثل تایوان نیروگاه یا مرکز قوه محرکه (Powerhouse) پروانه‏های ثبت اختراع است.

توسعه پایدار در گرو تولید دانش فنی، نوآوری، اختراع و پژوهش­های کاربردی است. 

منبع

حیدری، اکبر (1385). رتبه‏بندی دانشگاهها و چند نگرانی جدی. هیأت حمایت از کرسی های نظریه‏پردازی. موجود در:  http://www.korsi.ir/Statics/Article_heydari.doc